Gaddafi is dood: een reconstructie


Vier 'stills' uit het filmpje van de arrestatie van Gaddafi, waarop te zien is dat hij nog leeft. Hij wordt geschopt, geslagen en geduwd door de NTC-strijders. Niet lang daarna zal een nog onbekende NTC-strijder met een 9 millimeter pistool Gaddafi in zijn borst en in zijn hoofd schieten.

Gisterenmiddag werd bekend dat Muammar Gaddafi gevangen was genomen door de strijders van de Libische overgangsraad (NTC). De berichten over zijn lichamelijke toestand werden de digitale lucht ingeslingerd. Volgens de ene bron zou hij zijn doodgeschoten, volgens een andere bron was hij alleen gevangen genomen en weer een ander sprak van een standrechterlijke executie na zijn ‘arrestatie’.

Er was, kortom, veel onduidelijkheid over de werkelijke gebeurtenissen van gisteren. Hier krijgt u een overzicht van wat er gisteren gebeurde, de dag dat kolonel Gaddafi, ‘mad dog of the Middle East’, aan zijn einde kwam. En Libië eindelijk een nieuw begin kan maken met de wederopbouw van het land en de politiek, na acht maanden strijd.

De reconstructie
De laatste dagen werd het duidelijk dat er iets bijzonders gaande was in Sirte, een van de laatste bolwerken van pro-Gaddafi strijders. Zij voerden de afgelopen week een uiterst felle strijd met de strijders van het NTC. De NTC-strijders zelf wisten wel dat dit het laatste verzet zou zijn, maar niemand wist waarom de pro-Gaddafi strijders niet op de vlucht sloegen of zich overgaven.

Een 44-jarige NTC-strijder werd op CNN aan het begin van de week gevraagd hoe lang het nog zou duren. “Ik heb geen idee, maar het lijkt alsof het verzet hier veel heviger is dan het elders was. We hebben het idee dat hier iets gaande is. Dat het zomaar zou kunnen zijn dat Gaddafi’s zoon zich hier ophoudt. Of misschien zelfs wel zijn vader. Maar we weten nog niets zeker.”

Keerpunt
Gisteren leek weer een dag als andere dagen te worden in Sirte. De hele dag door beschietingen en vuurgevechten. Maar plotseling brak een konvooi zich los uit het omsingelde gebied in Sirte. Met hoge snelheid zette het konvooi de vlucht in. Toen werd het de strijders duidelijk dat dit konvooi koste wat kost gestopt moest worden. Er werd aangenomen dat een belangrijk persoon probeerde te ontsnappen. “We gingen er allemaal van uit dat Gaddafi zich al ophield in de Sahara-woestijn, of God weet waar. Niemand hield er serieus rekening mee dat het hier om Gaddafi zelf zou kunnen gaan”, aldus een jonge, onbekende NTC-strijder.

De NAVO werd ingeschakeld en met een doelgericht bombardement werd het konvooi vrij spoedig tot stilstand gebracht. Waarop de NTC-strijders direct het vuurgevecht openden met de soldaten en strijders van het konvooi. Volgens ooggetuigen was het vuurgevecht hevig, en deden de strijders van het konvooi er alles aan om de NTC-strijders op afstand te houden.

 

De pijp onder de weg waar Gaddafi zich verborgen hield na het vuurgevecht met de NTC-strijders. Een ooggetuige die de locatie aan de pers toonde zei: "Eindelijk is de rat uit zijn hol gekomen".

Slotgevecht
Al vrij snel is het duidelijk dat de NTC-strijders de overhand krijgen. De ene na de andere strijders van het konvooi valt dood of gewond neer, en kunnen de NTC-strijders het net rond het konvooi steeds verder sluiten. Als het de NTC-strijders duidelijk wordt dat Gaddafi zich ook in het konvooi begint, wordt er met extra slagvaardigheid geschoten.

Gaddafi wordt geraakt in zijn been, of in beide benen. Dat is niemand nog duidelijk. Maar als hij gevangen genomen wordt is hij nog in leven. Hij heeft zich even daarvoor verschanst in een rioolbuis onder de weg. Het is duidelijk te zien dat Gaddafi tot aan zijn laatste ademzucht blijft strijden en vechten. Hij wordt door vele handen vast gehouden, geslagen en geduwd. Maar hij schreeuwt minstens zo hard als zijn belagers, en probeert zich steeds los te rukken.

Wat er daarna gebeurt, kan alleen worden gereconstrueerd aan de hand van ooggetuigen. Hij wordt vlak na zijn arrestatie doodgeschoten door de NTC-strijders. Een ooggetuige: “We zagen dat ze hem in elkaar sloegen en dat iemand hem met een 9 millimeter pistool neerschoot. Volgens Ahmed Bani, een woordvoerder van de NTC strijdkrachten, probeerde de gewonde Gaddafi zich te verzetten, ‘dus schakelden ze hem uit’.

Wereldnieuws wereldkundig
Kort voor de eerste beelden op het internet verschijnen, had een commandant van de Nationale Overgangsraad in Sirte wereldkundig gemaakt dat Gaddafi in het vuurgevecht gewond was geraakt aan beide benen en dat hij was gearresteerd. Die wonden zou hij hebben opgelopen toen het konvooi waarmee hij probeerde Sirte te ontvluchten het doelwit werd van het bombardement van de NAVO en het daarop volgende vuurgevecht.

Abdel-Jalil Abdel-Azis, een arts die het lichaam begeleidde op weg naar Misrata, zei op televisie dat Gaddafi was overleden aan twee kogelwonden: een in zijn hoofd en een in zijn borst.

Het nieuws verspreidt zich snel over de hele wereld, via internet en social media. Het ene na het andere filmpje lekt uit en al snel weet de hele wereld die verbonden is aan een computer, android-telefoon of tablet wat er in grote lijnen is gebeurd. Van de regeringsleider die in bespreking waren, of bezig waren met andere politieke aangelegenheden, worden de reacties op het nieuws (Hillary Clinton) en verklaringen (Barack Obama, Mark Rutte, Angela Merkel) direct vastgelegd.

Wederopbouw
Op dat moment weet de wereld al dat er defintief een einde is gekomen aan het 42-jarige bewind van kolonel Gaddafi. En met dat einde kan er eindelijk begonnen worden aan de wederopbouw van Libië. Het leven kan weer opgepakt worden, de politiek kan weer worden opgepakt, en de wonden van 42 jaar onderdrukking kunnen gelikt wordt.

Van de zes Arabische landen waar een opstand uitbrak, zijn inmiddels drie landen bevrijd van hun (dictatoriale) leiders. De Arabische lente is halverwege. Zeker nu het grootste en bekendste kopstuk het leven heeft gelaten.