Een ode aan…dolfijnen (en hun ongelooflijke inlevingsvermogen)


Het is al vaker in het nieuws gekomen, maar de laatste weken zien we wel erg veel filmpjes verschijnen waarin dolfijnen tonen hoe inlevend en meelevend zij zijn.
In het meest recente geval probeert een zeehond tegen de stroom in te zwemmen. Maar de stroom is te sterk voor hem. De dolfijnen, echter, tonen zich hulpvaardig en duwen de zeehond tot een punt waar de stroom afzwakt. Waarna de zeehond zijn weg kan vervolgen.

Of wat dacht u van deze? Een groep dolfijnen vormt een vlot, om zo een zieke, gewonde dolfijn te helpen:

Tot slot zien we een dolfijn die om hulp ‘vraagt’ aan duikers, omdat hij een vishaak in zijn lichaam heeft zitten:

Advertenties

Superhelden zijn soms ook superkneuzen


Spider-man die een helikopter over het hoofd ziet, Wolverine stoot Cyclops aan waardoor zijn bril van zijn gezicht valt, en Venoms ijsje overleeft de zwaartekracht niet. Zomaar een dag uit het leven van verschillende superhelden. Alleen zien we ze nu een keer als normale mensen, met normale (en soms abnormale) problemen.

Prachtige muziek met stilte


De naam van de dirigent is John Cage, en hij werd mede beroemd door dit briljante stuk, “4’33”. Hij is namelijk niet alleen een goed dirigent en begeleider van klassieke muziek, hij is een minstens zo briljante dirigent van stilte.
Probeer niet te veel na te denken, maar laat u leiden door de stilte. Het echte concert komt vanzelf naar voren, als u de symfonie van kuchen, hoesten en niezen hoort.

Een briljant stuk, dat niet vaak genoeg gespeeld mag worden. Of eigenlijk: niet vaak genoeg NIET gespeeld mag worden.