Dagboek Harry Mulisch gepubliceerd


Een dagboek dat Harry Mulisch (1927-2010) bijhield tijdens het schrijven van De ontdekking van de hemel, wordt voor het eerst openbaar gemaakt. In oktober verschijnt Logboek, liet uitgeverij De Bezige Bij weten. De schrijver hield dit dagboek bij in 1991 en 1992, de jaren dat hij werkte aan zijn beroemde magnum opus. Het was niet bestemd voor publicatie.

‘Terwijl Saddam Hoessein Koeweit binnenviel, werkte Mulisch gestaag aan zijn roman, met steeds nieuwe invallen en associaties die zouden leiden tot een boek waarin alles wat hij tot dan toe had geschreven, samenkwam’, aldus de uitgever.

Het was een bizarre en onovertroffen periode, zo blijkt volgens de uitgeverij uit het dagboek dat de gelauwerde auteur bijhield. ‘Einde van een wonderbaarlijk jaar, politiek vol rampen, maar voor mij toch een annus mirabilis’ (jaar der wonderen), besluit Mulisch zijn dagboek uit 1992.

In De ontdekking van de hemel komen alle thema’s en obsessies uit het werk van Mulisch in 65 hoofdstukken bijeen. Er zijn in binnen- en buitenland meer dan 1 miljoen exemplaren van het boek verkocht en in 2007 werd het via een internetstemming verkozen tot ‘het beste Nederlandstalige boek aller tijden’.

Bron: de Volkskrant

De kus


Zij is moe van de geuren die zij moet dragen
Onhebbelijk tot in de lengte der dagen
Ik zou het haar willen vragen

Maar hoewel de tekenen lonken
Ligt de vraag besloten
Aan mijn lippen vastgeklonken

En dus laat ik het en haar maar gaan
En richt me op zaken die er werkelijk toe doen
Ik poog weer op eigen benen te staan
En me niet te laten meeslepen door die zoen

Want daarin ligt de waarheid verdeeld
Als onze lippen elkaar raken zal het meegaan
Ik kijk haar een laatste keer aan
Maar zij heeft alles in gedachten al gedeeld

Boekenplankporno


boekenplankporno

“Boeken zijn de erfenis die een grote genie achterlaat aan de mensheid, die doorgeleverd worden van generatie naar generatie als geschenken aan het nageslacht van hen die nog ongeboren zijn.” – Joseph Addison (Engels politicus, schrijver en dichter 1672-1719)

“Books are the legacies that a great genius leaves to mankind, which are delivered down from generation to generation as presents to the posterity of those who are yet unborn.”

Jeugdherinneringen van een wereldburger


Mijn eerste visie op verre landen
Was die van ’n foto aan wand
Met daarop het panorama van ’n woud in ’n tropisch land
Waardoor ’n tijger sloop met vlijmscherpe tanden

Daarna, ’n Chinees, vreemd gekleed
Op ’n roodbruine theepot
Bij mijn oma in de keuken nimmer ontleed
Op zulks mystieke zaken was ik al jong verzot

Toen kwamen de Jules Verne-boeken
En gebeurde wat eigenlijk al had verwacht
Het was daarna vanaf het gras in de achtertuin ver met mij te zoeken
Omdat ik mijzelf over de hele wereld, behalve waar ik was, dacht

De wereld trok aan me voorbij
Een olifant in Afrika, rijstvelden in Indonesië
Felgekleurde specerijen in India en zelfs ’n kanotocht in Frans-Polynesië
Ik kwam overal en iedereen vroeg naar mij

Toen ik eenmaal wist wat de wereld was
En alles had gezien
Hield ik het voor gezien
En deed nooit meer afstand van de achtertuin en het gras.

Alledaagse zaken


Steen
Hulpeloos, eenzaam, genegeerd op de grond ligt de steen
En iedere dag weer loopt iedereen over hem heen

Stoel
Eigenlijk kunnen we een stoel als pervers beschouwen
Een stoel wil alleen maar iemands billen vasthouden

Vriendschap
Vriendschap is niet een entree via de voordeur afdwingen
Maar een baksteen door de ruit gooien en naar binnen springen

Vriendschap (2)
Een vriendschap tussen twee mannen is bijzonder
Een vriendschap tussen twee vrouwen is een wonder

Liegende hond
Honden kunnen niet spreken, dat is algemeen bekend
En als de hond iets anders zegt, liegt hij fervent

Tafel
De tafel krijgt direct een bezwaard gemoed
Als u zo nodig weer tussen zijn poten voetjevrijen moet

(Tafel)tennis
Het enige verschil dat tussen pingpong en tennis kan bestaan
Is dat tennisspelers op de tafel staan

Dikke mensen
Ze hebben een korter leven door zware lijven
Terwijl ze wel langer aan tafel blijven

Maurice Sendak (83) overleden


sendak1
Maurice Sendak, illustrator en schrijver van het inmiddels klassiek geworden kinderboek “Where the Wild Things Are” is dinsdag overleden, aldus Erin Crum, woordvoerster van HarperCollins uitgevers.

De New York Times berichtte dat Sendak dinsdag is overleden in zijn huis in Connecticut. Er waren complicaties opgetreden nadat hij onlangs een beroerte had gehad.

Sendak ontving de Caldecott Medaille voor “Where the Wild Things Are” en hij stond ook bekend om kinderboekklassiekers zoals “In the Night Kitchen”, “Chicken Soup with Rice”, “Alligators All Around” en de “Little Bear” boeken.

Zijn beroemdste werk is het boek Where the Wild Things Are, uitgegeven in 1963. Het boek werd in Nederland uitgeven onder de titel “Max en de maximonsters”. Hij schreef en illustreerde ook een tekenfilmserie genaamd Bumble Ardy, gebaseerd op zijn eigen boek. Jim Henson deed daarbij de stem van Bumble Ardy.

Sendak illustreerde ook de Kleine Beer-serie, geschreven door Else Holmelund Minarik. In 2009 werd er een speelfilm Where the Wild Things Are gemaakt, gebaseerd op het boek Max en de Maximonsters, geregisseerd door Spike Jonze. Het boek was al eerder verfilmd in 1973.

Zijn boeken waren vaak onderwerp van discussie. Het boek In the Night Kitchen (1970) werd in de VS regelmatig verbannen van scholen en bibliotheken.

sendak2

In 2003 won Sendak de Astrid Lindgrenprijs.

Maurice Bernard Sendak werd op 10 juni 1928 in Brooklyn New York geboren. Hij overleed op 83-jarige leeftijd in Danbury Connecticut.

A.F.Th. Van der Heijden wint Libris Literatuurprijs 2012


afth1
A.F.Th. van der Heijden heeft de Libris Literatuurprijs 2012 gewonnen. Dat is gisteren door juryvoorzitter Robbert Dijkgraaf, tijdens het galadiner voor genodigden in de Spiegelzaal van het Intercontinental Amstel Hotel in Amsterdam, bekend gemaakt. Aan de prestigieuze prijs is een geldbedrag van 50.000 euro verbonden.

De Librisjury, die naast Robbert Dijkgraaf bestaat uit Kester Freriks, Theo Hakkert, Dirk Leyman en Saskia Pieterse, noemt Tonio een roman met een ‘ongeëvenaarde veelstemmigheid’:

‘Alle registers die bij dood en rouw horen, worden op superieure wijze bespeeld: van aankondiging en verzoening tot ontkenning, van woede en verzet tot aanvaarding. In het slotkoor van deze symfonie van de dood klinkt zelfs hoop, hoe genadeloos dat in het licht van de voorgaande gebeurtenissen ook lijkt.’

untitled

NRC-Boekenredacteur Arjen Fortuin, aanwezig bij de uitreiking, omschreef de reactie in het publiek op de bekendmaking van de winnaar van de Librisprijs als ’merkwaardig’:

,,Normaal gesproken barst er een enorm rumoer los. Nu viel iedereen, na de bekendmaking van de winnaar, direct stil. Niet uit ontevredenheid. Uiteindelijk gaat ieders gedachte uit naar de dood van die jongen. Via het boek wordt je direct teruggedreven naar de triest aanleiding van deze roman.”

Uitgever Henk Pröpper, namens Van der Heijden aanwezig bij de uitreiking, sprak tijdens de ceremonie een dankwoord uit namens de auteur. Van der Heijden gaf daarin te kennen dat hij met zijn roman Tonio een stem heeft willen geven. Deze prijs is het klankbord daaronder. Verder bedankte Van der Heijden in het dankwoord zijn vrouw Mirjam Rotenstreich. Tot slot richtte Van der Heijden zich tot zijn overleden zoon:

,,en jij daar Tonio, ik had liever geen requiem voor je gemaakt.”

In een live-interview met Nieuwsuur liet Van der Heijden zojuist weten direct na de dood van Tonio de behoefte gevoeld te hebben zijn zoon een stem te geven. ,,Dat verdiende hij”, zei Van der Heijden.

Van der Heijden onderkent dat het schrijven van het boek, dat hij toch vooral als vader schreef, een uiterst moeilijk proces was. Van der Heijden:,,uit masochisme, eigenlijk.”

Van der Heijden zegt goed te kunnen verklaren waarom zijn requiem-roman zo’n succes is:

,,Heel veel mensen die iemand verloren hebben, een kind of een geliefde, zeggen zich in dit boek te herkennen. Mensen willen dit lezen. Maar nog meer mensen die mij schrijven hebben niemand verloren. Ze lezen Tonio om hun eigen angst te bezweren.”

In een recensie schreef Arjen Fortuin van het NRC Handelsblad het volgende over Tonio van A.F.Th. Van der Heijden:

,,Vergeleken met de rest van zijn oeuvre is dit boek een halve Van der Heijden, of een Van der Heijden tegen wil en dank. Want natuurlijk zit het boek vol met de dwarsverbanden en verwijzingen die Van der Heijden als geen ander kan blootleggen. Zoals het feit dat het ongeluk van Tonio is vastgelegd door een bewakingscamera, net als de dood van Tonnis Mombarg in Homo duplex. Of het feit dat Tonio geboren werd in de zomer waarin het Nederlands elftal werd gehuldigd als Europees kampioen 1988 en dat hij stierf aan de vooravond van het ‘zilveren’ WK 2010. Beide huldigingen komen in het boek voor. In een gewone roman zou Van der Heijden zo’n literair effect ten volle hebben uitgevent, soms op het euforische af. Hij is een schrijver die leeft van het vergroten, liefst tot mythische proporties van wat hij in de wereld aantreft. In Tonio lijkt hij daar amper in geïnteresseerd.”

Tonio werd gekozen uit een shortlist met daarop ook:

– Bittere bloemen van Jeroen Brouwers

– Het bloed in onze aderen van Miquel Bulnes

– Ik, Hollywood van Jan Van Loy

– Naar de overkant van de nacht van Jan van Mersbergen

– Gelukkig zijn we machteloos van Ivo Victoria

Aan een nominatie voor de shortlist is een bedrag verbonden van 2.500 euro. De winnaar krijgt zoals gezegd 50.000 euro. Daarmee bedraagt het totale prijzengeld van de Libris Literatuurprijs 65.000 euro.

In 2011 won de Vlaamse auteur Yves Petry de Libris Literatuurprijs met zijn roman De maagd Marino.

Bron: NRC Handelsblad

David Pefko winnaar Gouden Boekenuil 2012


David Pefko heeft met zijn roman Het voorseizoen de Gouden Boekenuil 2012 gewonnen. Dat is zojuist tijdens de uitreiking te Gent bekend gemaakt. Aan de prijs is een bedrag van 25.000 euro verbonden.

Volgens de jury toont Pefko’s roman:

“Meedogenloos de naakte mens, hunkerend naar dat beetje genegenheid. Een genadeloze analyse van de tijdgeest, in zinderende stijl”

Op YouTube staat een Gouden Boekenuil-interview met Pefko over zijn prijswinnende roman:

Stephan Enter won de prijs van de lezersjury. Zijn eerste prestigieuze literaire prijs. Op YouTube staat ook een Gouden Boekenuil-interview met Stephan Enter over zijn prijswinnende Grip:

De vakjury van de Gouden Boekenuil 2012 bestond uit Marc Reynebeau, Elsbeth Etty, Wim Brands, Roderik Six en Frederick Vandromme. Juryvoorzitter is Phara de Aguirre.

De winnaar is geselecteerd uit in totaal 219 ingezonden romans, literaire biografieën en literaire essays. Aan de Gouden Boekenuil 2012 is een bedrag van 25.000 euro verbonden.

Vanavond wordt bekendgemaakt wie de winnaar is van Libris Literatuurprijs 2012. Eerder werd er op dit blog al bericht hierover, klik hier voor de shortlist van de Libris Literatuurprijs 2012. Klik hier voor de longlist van de Libris Literatuurprijs 2012.

Bron: NRC Handelsblad

Recensent Elsbeth Etty beschuldigd van plagiaat


Hoogleraar Nederlandse Letterkunde Jos Joosten beticht recensente en bijzonder hoogleraar Elsbeth Etty van plagiaat. Haar boek ‘Het ABC van de literaire kritiek’ uit 2011 bevat twee alinea’s die in zeer grote mate overeenkomen met bestaand werk van onderzoekers zonder dat er een bron wordt vermeld.

elsbethetty1

Die bron is de bundel Journalistieke cultuur in Nederland van Nel van Dijk en Susanne Janssen. Ook bevat het boek twee alinea’s over de criticus Menno ter Braak die bijna letterlijk overeenkomen met het Wikipedialemma over Ter Braak.

Joosten, verbonden aan de Radboud Universiteit Nijmegen, beschrijft deze bevindingen in zijn boek ‘Staande Receptie over literatuurkritiek’ dat vandaag verschijnt. In een zeer kritisch hoofdstuk over het boek van Etty, naast recensent bij NRC Handelsblad ook bijzonder hoogleraar Literaire Kritiek aan de Vrije Universiteit van Amsterdam, brengt hij een reeks van slordigheden en feitelijke onjuistheden aan het licht. Zijn conclusie: Etty zet de feiten ‘onbekommerd naar haar hand’.

In een reactie op de plagiaatbeschuldiging zegt Etty dat het inderdaad netter zou zijn geweest om een bron te vermelden. Maar zij ontkent dat er sprake is van plagiaat. ‘Ik vind plagiaat niet acceptabel.’

elsbethetty

Ook zegt zij nooit iets over te tikken. Voor de bijna woordelijke overeenkomst tussen haar passage over Ter Braak en de Wikipediapagina over Ter Braak heeft ze geen verklaring. ‘Dat zijn notoire feiten die elke tweedejaars student kent. Die tik ik uit mijn hoofd op.’

Prominent
‘Etty is een prominent figuur in het vakgebied’, zegt Joosten. Het leed voor hem daarom geen twijfel dat hij in zijn boek over de recente geschiedenis van de literatuurkritiek aandacht aan haar nieuwe boek moest besteden. ‘Ik ben het onbevangen gaan lezen. Tot ik bij een passage kwam die mij heel bekend voor kwam. Toen werd ik wantrouwend.’

De hoeveelheid slordigheden en onjuistheden die hij daarop ontdekte, heeft hem verbaasd. ‘Ze vielen altijd in het voordeel van haar betoog uit. Niet heel verheffend voor iemand die anderen altijd de maat neemt.’

Etty noemt Joostens hoofdstuk over haar ‘grote flauwekul’ en ‘een rancuneuze uithaal’. Zij benadrukt dat haar boek geen wetenschappelijke pretenties heeft.

‘Toch verwijst ze een paar keer naar het feit dat ze bijzonder hoogleraar is. Dan schrijf je ook mede met die pet op,’ vindt Joosten in reactie daarop.

Bron: de Volkskrant