Acteur Michael Clarke Duncan (54) overleden


De Amerikaanse acteur Michael Clarke Duncan, de ster uit de film The Green Mile, is op 54-jarige leeftijd overleden in een ziekenhuis in Los Angeles. Dat heeft zijn partner maandag bekendgemaakt. De acteur was op 13 juli in het ziekenhuis beland na een hartstilstand.

michaelclarkeduncan

Duncan is onder meer bekend van zijn rol als John Coffey in de film The Green Mile (1999), waarvoor hij genomineerd werd voor een Oscar en een Golden Globe. Hij speelde in tal van andere films, zoals The Whole Nine Yards, Armageddon en Daredevil. Duncan speelde ook een hoofdrol in de serie The Finder.

Voor hij doorbrak als acteur, was hij bodyguard van beroemdheden, zoals Will Smith en LL Cool J.

Mini-biografie
Duncan werd opgevoed door zijn alleenstaande moeder in Chicago aan de South Side. Op de middelbare school legde hij zich toe op het spelen van football, maar zijn moeder stemde hier niet mee in. Zij was te bezorgd dat hij zich pijn zou doen en voorkwam een eventuele football-carrière van Duncan. Het zou hem echter niet beletten een bijzondere loopbaan op te bouwen.
Hij liet Chicago al snel achter zich en ging werken als bodyguard in Hollywood. Tijdens de periode dat hij als bodyguard werkte, kreeg hij zijn eerste acteurswerk te pakken.
Hij speelde halverwege de jaren negentig eerst nog in televisieseries zoals Fresh Prince of Bel-Air, The Jamie Foxx Show en Married With Children.
Daarna volgden de eerste filmrollen. Hij speelde drie of vier keer het beroep dat hij in het echte leven had: bodyguard, uitsmijter, beveiliger.
In 1998 brak hij echt door met zijn rol in Armaggedon. Dat plaveide de weg voor Duncan om een jaar later de rol van zijn leven in The Green Mile te spelen. In deze film speelt hij een ter dood veroordeelde die over magische krachten blijkt te beschikken. Het verhaal van Stephen King werd prachtig verfilmd, niet in de laatste plaats door het contrast van het personage van Duncan (immens groot persoon met immens zacht karakter) in de film.
Daarna kwamen de grote filmrollen als vanzelf aanwaaien voor Duncan. Hij speelde in onder andere The Whole Nine Yards, Daredevil, Planet of the Apes, The Scorpion King en Sin City.
Zijn laatste filmrol is in de film In The Hive, die volgens planning in 2012 moet verschijnen.

Dit is een interview van Duncan met Craig Ferguson van 20 april 2011:

Bron: de Volkskrant, IMDB, YouTube

Advertenties

Whitney Houston (1963 – 2012)


Whitney Houston overleed afgelopen weekend op 48-jarige leeftijd. Ze werd gevonden in een badkuip in het hotel waar ze op dat moment verbleef, in afwachting van het grammygala.

Afgelopen weekend is zangeres en actrice Whitney Houston overleden. Volgens het laatste nieuws zijn er geen drugs aangetroffen in de hotelkamer waarin zij op dat moment verbleef. Haar longen zaten vol met water, hoewel het nog altijd niet duidelijk is wat er precies is gebeurd.

Whitneys leven zat vol pieken en dalen. Zo succesvol als ze was in de jaren tachtig en de eerste helft van de jaren negentig, zo hard viel ze in de jaren daarna. Haar carriere bestond eerst uit succes, gouden platen en grammys, maar eindigde in misbruik en drugsgebruik.

Volgens de lokale autoriteiten werd ze om vijf voor vier gevonden in haar hotelkamer. Ambulancebroeders en medisch personeel hebben gedurende twintig minuten geprobeerd om haar te reanimeren, maar het mocht niet baten.

Op 9 augustus 1963 wordt Whitney Houston geboren in Newark. Haar peetmoeder was Aretha Franklin. Als kind zong ze in de kerk en als puber zong ze als achtergrondzangeres voor bijvoorbeeld Chaka Khan. In 1985, nadat een studiobaas haar had horen zingen in een nachtclub en haar direct een platencontract aanbood, bracht ze haar eerste album genaamd ‘Whitney Houston’ uit. Het leverde haar drie nummer 1 hits op: ‘Saving all my love for you’, ‘How will I know’ en ‘The greatest love of all’.

Ze bracht haar tweede album twee jaar later uit, in 1987. ‘Whitney’, zoals ze het album had gedoopt, werd het eerste album van een vrouwelijke artiest dat binnenkwam op nummer 1 in de Billboard charts. Het album bevatte vier nummer 1 hits. Op haar derde album was te horen dat ze voor een verschuiving naar de popmuziek had gekozen. “I’ll be your baby tonight’ leverde haar vier nummer 1 hits op.

Whitney Houston brak alle records die er voor een vrouwelijke artiest te breken waren. Maar ook vanwege haar huidskleur doorbrak ze vele taboes. Zo was ze de eerste gekleurde vrouw die (veel) zendtijd kreeg van MTV.

Whitneys bekendste filmrol is de popdiva die ze speelt in The bodyguard.

In 1990 breidde ze haar werk uit met acteren. Ze speelde een popdiva in ‘The bodyguard’ en het soundtrackalbum van de film ging alleen al in Amerika meer dan 17 miljoen keer over de toonbank. In 1995 speelde ze in ‘Waiting to exhale’ en in 1996 in ‘The preacher’s wife’. Voor deze films kreeg zij positievere kritieken wat betreft haar acteerprestaties dan voor ‘The bodyguard’.

In 1998 keerde ze terug naar het zingen, en bracht ze het album ‘My love is your love’ uit.

Daarna ging het snel bergafwaarts met de zelfverklaarde diva. Ze scoorde geen hits meer, en haar huwelijk zorgde voor meer spanningen dan ze verdragen kon. Een foto uit 2000 liet de medicijnkast van Whitney zien: deze stond vol met een keur aan medicijnen en antidepressiva.

Het werd rond deze tijd duidelijk dat Bobby Brown, haar man, losse handjes had. Ook bracht hij drugs, met name cocaïne, in haar leven. Vanaf dat moment ging ze snel bergafwaarts. Ze zag er bij publieke optredens graatmager uit, en haar stem was niet langer vast. Ze moest bij een concert tot drie keer toe het einde van ‘I will always love you’ inzetten, omdat ze de juiste toon niet te pakken kreeg, en omdat haar stem steeds brak.

Ze zat financieel en muzikaal aan de grond, en tijdens een interview met Oprah Winfrey werd duidelijk dat de jaren van misbruik en drugsgebruik hun tol hadden geëist. Ze oogde nerveus, kon niet stil zitten en ze zag er dun en welhaast ondervoed uit. Ondanks het feit dat ze inmiddels met de drugs gestopt was.

Sinds 2009 was Whitney Houston bezig met een soort van comeback. Het was des te triester dat Whitney overleed aan de vooravond van wat haar publieke comeback op het grammygala had moeten zijn. Als eerbetoon droeg rapper LL Cool J een gebed aan haar op. En zangeres en actrice Jennifer Hudson zong het lijflied van Whitney Houston, ‘I will always love you’.

Whitney Houston is 48 jaar oud geworden, en laat haar moeder en haar 18-jarige dochter achter.

Wislawa Szymborska (1923 – 2012)


Nobelprijswinnares Szymborska is vandaag op 88-jarige leeftijd overleden.

Zojuist is bekend gemaakt op een Poolse nieuwswebsite dat schrijfster en Nobelprijswinnares Wislawa Szymborska is overleden op 88-jarige leeftijd.

Wisława Szymborska (Bnin (Kórnik), 2 juli 1923 – Krakau, 1 februari 2012) was een Poolse dichteres. Ze won de Nobelprijs voor de Literatuur in 1996. Haar werk kenmerkt zich door een tedere kijk op alledaagse dingen. De gedichten van Szymborska worden vaak omschreven met termen als ‘speels’, ‘ironisch’ en ‘verrassend’. Voor haar bundel Dwukropek kreeg ze in 2006 de publieksversie van de Poolse Nike-literatuurprijs.

John Albert Jansen maakte een documentaire over Szymborska voor de uitzending van Het uur van de wolf van 14 juni 2011. (Bron: wikipedia)

Ter nagedachtenis van een van de grootste en bekendste na-oorlogse Poolse schrijvers, twee gedichten van Szymborska:

Grafschrift

Hier ligt, zo ouderwets als komma en punt,
zekere maakster van enige verzen. Gegund
is haar de eeuwige rust, al verwarde het lijk
traditie met avant-garde in haar praktijk.
Op dit graf kunt u daarom niet veel verwachten,
alleen deze uil, wat klitten, en dit rijm.
O passant, pak uit uw tas uw elektronisch brein
en weeg Szymborska’s lot in uw gedachten.

(Gedicht uit de bundel Einde en begin, van de Volkskrant Nobelprijsbibliotheek, blz. 75)

Afscheid van het uitzicht

Ik neem het de lente niet kwalijk
dat ze weer is aangebroken.
Ik reken het haar niet aan
dat ze als elk jaar trouw
haar plichten vervult.

Ik begrijp dat mijn verdriet
het groen niet tegenhoudt.
Als een sprietje buigt,
dan alleen in de wind.

Het doet me geen pijn
dat de elzen aan het water
weer iets hebben om mee te ruisen.

Ik neem voor kennisgeving aan
dat het – alsof je nog leefde –
bij de oever van een zeker meer
nog even mooi is als het was.

Ik koester geen wrok
tegen het uitzicht om zijn uitzicht
op de inham die in zonneschittering baadt.

Ik kan me zelfs voorstellen
dat op dit ogenblik
een ander stel dan wij
op de omgevallen berkenstam zit

Ik respecteer hun recht
om te fluisteren, te lachen
en gelukkig te zwijgen.

Ik ga er zelfs van uit
dat de liefde hen verbindt
en hij haar omhelst
met een levende arm.

Iets jong vogelachtigs
ritselt in het riet.
Ik wens hun oprecht toe
dat ze het horen.

Ik eis geen verandering
van de oestergolven
die nu eens rap, dan weer lui
nooit mij gehoorzamen.

Ik verlang niets
van het diepe water bij het bos
dat nu eens smaragdgroen,
dan weer saffierblauw,
dan weer zwart is.

Met een ding ga ik niet akkoord.
Met mijn terugkeer daar.
Van het voorrecht van de aanwezigheid
doe ik afstand.

Ik heb je net genoeg overleefd,
en niet meer,
om er van verre aan te denken.

(Gedicht uit de bundel Einde en begin, van de Volkskrant Nobelprijsbibliotheek, blz. 290)

Doeschka Meijsing (64) overleden


Doeschka Meijsing is op 64-jarige leeftijd overleden.

Schrijfster Doeschka Meijsing is gisteravond op 64-jarige leeftijd overleden. Dat heeft uitgeverij Querido vandaag bekendgemaakt.

Meijsing stierf aan de complicaties van een zware operatie.

Doeschka Meijsing schreef vele verhalen, gedichten, essays en romans. Ze debuteerde in 1974 bij Querido met De hanen en andere verhalen. Voor Tijger, tijger! (1980) ontving ze de Multatuliprijs. De tweede man (2000) werd genomineerd voor de AKO Literatuurprijs en betekende Meijsings doorbraak naar het grote publiek. Haar roman 100% chemie (2002) werd genomineerd voor de Libris Literatuur Prijs en kan worden gezien als een opmaat tot Moord, haar deel van de roman Moord & Doodslag (2005), die ze samen met haar broer Geerten Meijsing schreef. In 2008 publiceerde ze de roman Over de liefde, die bekroond werd met de F. Bordewijkprijs, de Opzij Literatuurprijs en de AKO Literatuurprijs. Dit aangrijpende relaas over de schaamte die liefde heet, werd haar laatste boek.

Klik hier voor een filmpje dat ze maakte voor haar roman Over de liefde.

Klik hier voor een interview van Abdelkader Benali met Doeschka Meijsing voor zijn programma ‘Benali boekt’.

Het beste van 2011: overleden personen


In het derde deel in ‘Het beste van 2011’ behandelen we de belangrijkste personen die zijn overleden dit jaar. Daarbij hebben we geen top tien lijst gehanteerd, maar heeft de redactie de vrijheid genomen om het lijstje uit te breiden.

Amy Winehouse (27): De soulzangeres had een stem waar menig artiest een moord voor zou doen. Hoewel ze in eerste instantie bekend werd vanwege haar muziek en de opleving in de interesse in soulmuziek die ze veroorzaakte, raakte ze gaandeweg haar leven steeds meer bekend vanwege haar drugsgebruik en escapades. Slechte vriendjes duwden haar steeds verder de malaise in. Voor eenieder was het al duidelijk: deze dame is bezig zichzelf het graf in te spuiten, te drinken en te snuiven. Tijdens talloze optredens was het duidelijk dat Amy wankel en troebel van geest op het podium wat geluiden stond te kreunen. Naar het einde van haar leven toe leek het zowaar beter te gaan met haar. Ze was bewust van de schade die ze zowel aan haar lichaam als haar familie als haar fans had aangericht, en ze beloofde beterschap. Ze beloofde het niet alleen, binnen een mum van tijd kickte ze af en leek ze de drugs voorgoed vaarwel te hebben gezegd. Maar toen kwam plotseling het nieuws dat ze was overleden. Vanuit het niets eigenlijk. En dat terwijl toxicologisch onderzoek uitwees dat ze geen drugs had gebruikt. Een later onderzoek wees uit dat ze wel alcohol tot zich had genomen, zo ongeveer vijf keer de wettelijk toegestane hoeveelheid. Zo kwam er een einde aan het leven van een meisje dat een ongelooflijk glorieuze toekomst voor zich had.

Gary Speed (42): oud-voetballer en voetbaltrainer. Hij begon met voetballen bij Leeds United. Met die club won hij in 1992 de landstitel van Engeland. In 1996 ging hij voor het bedrag van 5,5 miljoen pond naar Everton. Daar verbleef hij twee jaar, en daarna verkaste hij naar Newcastle United. Op 25 augustus 2007 speelde hij zijn vijfhonderdste wedstrijd in het Engelse betaalde voetbal, en daarmee werd hij de speler met de meest gespeelde wedstrijden in Engeland ooit. Vanaf 2010 werd hij, als Welshman van origine, benoemd tot bondscoach van Wales. Alles leek goed te gaan. Hij boekte, voor zover dat kan met een land dat slechts kan putten uit een beperkte hoeveelheid voetbaltalenten, gematigd positieve resultaten. En toen kreeg de politie een telefoontje op 27 november 2011. Of ze even wilden gaan kijken bij Gary Speed. Er was al even niets van hem vernomen. Om 7:08 ’s ochtends vroeg vond de politie Gary Speed. Hij had zich opgehangen. Zo eindigde wel heel abrupt de carriere van een voetballer die de middelmaat ontsteeg, maar vooral eindigde zo het leven van een zeer aimabel mens. Het verdriet onder de spelers van Wales, de technische staf en eenieder die ooit met hem had samengewerkt was enorm.

Gregory Halman (24): Gregory was een enorm honkbaltalent. Zoveel was al op jonge leeftijd duidelijk. Hij en zijn broer werden beiden al genoemd als potentiele kandidaten voor het Nederlands elftal, maar meer nog dan dat, ze werden genoemd als twee jongens die, als ze hard zouden werken, het in Amerika zouden kunnen gaan maken. Gregory speelde als achtervanger en buitenspeler. En in 2010 bereikte Halman dan ook het hoogste niveau in Amerika, de Major League. Hij speelde daarin voor de Seattle Mariners. Op 21 november bevindt Gregory zich in het appartement van zijn broer. Beneden draait zijn broer luide muziek. Gregory loopt naar beneden om te klagen. De broers krijgen ruzie en het loopt het uit de hand. Zelfs zo erg dat Gregory’s broer, die al enkele maanden last had van een instabiele geestelijke toestand, een mes trekt. In een vlaag van verstandsverbijstering, zo wordt het later aan de pers uitgelegd, steekt zijn broer Gregory neer. Gregory komt zijn verwondingen niet meer te boven, en daarmee kwam er een einde aan het leven van een van de grootste honkbaltalenten die Nederland ooit gekend heeft.

Joe Frazier (67): Smokin’Joe Frazier was de allereerste bokser die het lukte om Mohammed Ali te verslaan. Dat zou zijn enige overwinning op de The Greatest zijn, maar het was desalniettemin een fenomenale prestatie. Een van de mooiste bokspartijen ooit gespeeld was The Thrilla in Manilla in 1975. De favoriet Ali nam het op tegen Frazier. Het zou hun derde gevecht worden, en Ali zou als winnaar van het canvas stappen. Maar de wijze waarop Ali won, door Frazier gedurende het hele gevecht te beledigen door hem ‘Gorilla’ te noemen en hem zo te frustreren tot op het bot, was minder mooi. Frazier liet zich niet kennen en probeerde tevergeefs de wedstrijd te winnen. Het zou nog jaren duren voordat het goed zou komen tussen twee van de grootste boksers aller tijden. Volgens geruchten is het nooit meer goed gekomen tussen de twee, maar Ali heeft meerdere malen spijt betuigd over zijn handelen tijdens de bokswedstrijd van de eeuw. Frazier zal altijd in de schaduw blijven staan van Ali, hoewel lang niet altijd terecht. Frazier was een intelligente, technische bokser, net als Ali. Beiden hadden niets met het type ‘slugger’ zoals Foreman dat was. En ondanks zijn beperkte lengte, kon Frazier vrijwel al zijn opponenten tegenstand bieden. In september van dit jaar werd er leverkanker bij hem vastgesteld. Hij overleed in november aan de gevolgen van deze ziekte. Maar als een van de grootste drie boksers uit de twintigste eeuw zal Joe Frazier nooit vergeten worden.

Moammar Gaddafi (69): Hij had een persoonlijk leger van vrouwen, hij vloog om de haverklap beroemdheden in en hij regeerde in zijn land met een ijzeren vuist. Hij was de playboy onder de dictators, en leefde daar naar. Begin dit jaar werd duidelijk dat er in Tunesië en in Egypte een revolutie leek uit te breken. Toen daar de overheid omver werd geworpen door burgers, leek het slechts een kwestie van tijd voordat andere dictatoriale landen in het noorden van Afrika zouden volgen. Gaddafi zag de bui hangen toen de rebellen in zijn eigen land, gesteund door de NAVO, oprukten naar de hoofdstad. Hij vluchtte en hield zich schuil. Hoewel velen dachten dat hij zich al had verschanst in de woestijn, bleek dat hij in Sirte verscholen zat. Toen de NAVO een konvooi van auto’s de stad zag verlaten werden er raketten afgevuurd teneinde het konvooi te stoppen. Dat lukte. In het vuurgevecht en de daarbij behorende hectiek die erop volgden kwam Moammar Gaddafi om het leven. Hij werd door tientallen rebellen eerst nog gevangen genomen, maar de emoties van jaren van onderdrukking laaiden op en hij werd ter plekke geëxecuteerd.
Voor meer informatie over de dood van Gaddafi, klik hier.

Steve Jobs (56): Samen met Steve Wozniak maakte Jobs Apple tot het wereldwijd bekende bedrijf dat het nu is. De echte doorbrak kwam voor Jobs door de introductie van de iPod, een draagbaar apparaat dat mensen in staat stelde digitale muziek waar en wanneer ze maar wilden af te spelen. Inmiddels is het gemeengoed in ieder huishouden. Maar het was niet altijd rozengeur en maneschijn voor Jobs. Hij werd jaren na de oprichting van Apple uit het bedrijf gewerkt. Toen bleek dat zonder Jobs Apple helemaal de afgrond in leek te glijden, werd hij halsoverkop weer teruggehaald. En dat bleek een gouden zet te zijn. Jobs bracht het ene na het andere succesvolle Apple-product op de markt. Zelfs de onsterfelijk geachte Microsoft moest buigen voor Apple toen de iPod een groot succes bleek, en de Zune een mislukking. Nog altijd is Apple een ongelooflijk groot en succesvol merk, en er zijn geen bedrijven die op het moment van schrijven meer waard zijn dan Apple. Dat alles is de nalatenschap van Steve Jobs. Hij werd vaak ten onrechte een genie genoemd, want dat was hij niet. Maar hij was wel de man die wist wat hij wilde, die wist wat de consumenten wilden en die handig gebruik maakte van bestaande technologieen om die om te vormen tot nieuwe producten. Een visionair. In 2003 werd er kanker bij hem vastgesteld. Hij onderging diverse kuren en behandelingen, maar de laatste maanden van zijn leven zag hij er steeds dunner en minder gezond uit. Tot ongeveer een maand voor zijn dood, hoewel het voor doktoren voor onmogelijk werd gehouden, werkte Steve Jobs dag en nacht door om ‘zijn’ Apple nog verder te laten groeien. Op 5 oktober 2011, om drie uur ’s middags, verloor Steve Jobs de strijd tegen de kanker.
Voor meer informatie over Steve Jobs, klik hier.

Hella Haasse (93): De invloed van Hella Haasse is wellicht het beste te zien op de boekenlijst van middelbare scholieren. Nog altijd is haar roman Oeroeg uit 1948 een van de meest gelezen boeken van studenten. Haasse werd ook wel de Grand Dame van de Nederlandse literatuur genoemd. En terecht, want ook haar roman Heren van de Thee werd een nationaal en internationaal succes. Ze was de eerste Nederlandse schrijfster die een asteroide naar haar vernoemd zag worden. En ze was de eerste Nederlandse schrijfster met een online museum. Deze werd in 2008 geopend, voor haar negentigste verjaardag. Adriaan van Dis noemde haar de Koningin van de Nederlandse schrijvers omdat ze in het buitenland een van de meest gelezen Nederlandse schrijvers is, en zo zal zij herinnerd worden. Mevrouw Haasse overleed op 29 september na een kort ziektebed.

Johnny Kraaykamp sr (86): Een van de weinige Nederlandse comedians die hele generaties aan het lachen kreeg. Hij vormde jarenlang een komisch duo met Rijk de Gooyer. Kraaykamp werd min of meer ontdekt door Rijk, en samen traden ze jarenlang op. Maar Kraaykamp was ook entertainer, presentator, acteur en zanger. Hij won talloze prijzen. Jongere generaties zullen hem kennen als de chagrijnige schoonvader in de serie Het zonnetje in huis. Daarin speelde hij met zijn zoon en Martine Bijl, als een onthecht gezin dat probeert de balanceren op het dunne koord dat de drie verbindt. Hij beheerste de tekstuele komedie, maar zijn kracht was natuurlijk de fysieke komedie. Op 17 juli 2011 overleed ‘De Oude Kraaij’ in het Rose Spier Huis in het Noord-Hollandse Laren. Ruim een half miljoen mensen keken naar zijn herdenkingsbijeenkomst, daarmee ook na zijn leven nog maar eens bevestigend wat voor een grootheid hij werkelijk was.

Osama Bin Laden (54): DE terrorist. Het gezicht van het kwaad. De man die volgens de Amerikaanse overheid het meesterbrein was achter de kaping van vier vliegtuigen en het omlaag halen van het World Trade Center. Of dit waar is of niet zal wellicht nooit duidelijk worden. Maar feit is wel dat Osama een zeer bekend persoon was bij de Amerikaanse overheid. In de jaren tachtig voorzagen de Amerikanen Osama van een arsenaal aan wapens en ruim 200 miljoen dollar in een poging zo de regering van Afghanistan omver te werpen. Hij was dus absoluut geen onbekende van Amerika. Wat er tussen de jaren tachtig en 2001 is gebeurd is niet helemaal duidelijk. Wellicht dat de twee ruzie hebben gekregen, of dat Osama Bin Laden een behoorlijk som geld heeft gekregen om het plan van de aanval op New York te realiseren. Per slot van rekening is het vrijwel onmogelijk om Amerikaanse vliegtuigen te kapen. En als dat lukt, is het vrijwel onmogelijk om die zonder interventie van straaljagers van het Amerikaanse leger in een gebouw te laten vliegen. Daarnaast waren enkele kapers opgeleid tot piloten in, u raadt het al, Amerika. Het kostte de Amerikanen tien jaar om hem te vinden in een huis in Pakistan. Saddam Hoessein lag in een kuil in de grond en hij werd nog sneller gevonden dan Bin Laden. Bij de inval in het huis van Bin Laden is hij, volgens Amerikaanse bronnen bij een vuurgevecht om het leven gekomen. Waarna zijn lichaam in zee is gedumpt. Zo kwam er een geruisloos einde aan het gezicht van het kwaad.

Floor van der Wal (26): Cabaretière. Ze kreeg tijdens haar geboorte te weinig lucht, waardoor ze de rest van haar leven last had van spasmen in al haar ledematen. Haar jongere broer, Dolf van der Wal, is een van de meest succesvolle snowboarders van Nederland. In 2007 won Floor haar eerste komedieprijs, en tot en met het einde van haar leven zou haar ster ieder jaar sneller rijzen. Ze won de ene na de andere prijs, en kreeg in iedere zaal de lachers op haar hand. Ze had alles in zich om een mooie komedie-carrière tegemoet te gaan. Op 25 maart 2011, om 1 uur ’s nachts wordt Floor, terwijl ze door over het Mercatorplein in Amsterdam fietst, aangereden door een automobilist. De automobilist rijdt door na het ongeluk, maar wordt later toch aangehouden. Floor wordt opgenomen met flinke beschadigingen aan haar hersenen. Diezelfde dag komt ze nog te overlijden. Ze wordt niet ouder dan 26 jaar. Het feit dat het hier om een meisje gaat dat nog in de bloei van haar leven was, die een succesvolle carrière had en dat de bestuurder doorreed na het ongeluk, maken dat dit verhaal een extra trieste lading krijgen. De schrijver van dit stuk heeft Floor (en Dolf bij het NK Snowboarden) live aan het werk mogen zien, en kan met zekerheid stellen dat deze bijzonder vrolijke persoonlijkheid nog altijd ongelooflijk gemist wordt.

Coen Moelijn (73): Coen Moulijn was een van die voetballers die het clubbelang oversteeg. Supporters van allerlei clubs kenden hem, en aanbeden hem. Begenadigd met een fabuleus linkerbeen wist Coen iedere tegenstander in de wedstrijd te passeren. Een grootheid die nota bene zijn Feijenoord-hart niet verloochende. Hij speelde van 1955 tot aan het einde van zijn loopbaan in 1972 voor Feijenoord. Zeker in zijn beginjaren was Moulijn zo goed, dat hij het vermogen bezat om iedere wedstrijd in zijn eentje te beslissen. In 1970 won Moulijn met Feijenoord de Europa Cup 1. Hij zou voor de club uiteindelijk uitgroeien tot het voorbeeld van de ‘geen woorden maar daden’-mentaliteit waar Feijenoord nog altijd om bekend staat. Aan het begin van dit jaar, op 4 januari, kwam Moulijn te overlijden. De haag van Feijenoord fans langs de rouwstoet was ongelooflijk indrukwekkend. Later dit jaar werd besloten dat de Marathonweg langs voetbalstadion De Kuip voortaan de naam Coen Moulijnweg zou heten. Waarmee de flamboyante linksbuiten de ultieme waardering kreeg voor het trouw blijven van zijn club.

Kim Jong-Il (69): Klein van postuur, maar groot van daden. Tenminste, als we zijn Noord-Koreaanse propaganda machine mogen geloven. We weten maar zeer weinig van hem, maar hij stond bekend als een meedogenloos dictator. In de tijd dat hij regeerde zwakte de economie af, kwamen grote delen van de bevolking terecht in pure armoede en raakte zijn land nog verder geïsoleerd van de rest van de wereld. En toch is zijn gezicht minstens zo bekend als dat van bijvoorbeeld Osama Bin Laden. Tijdens een treinreis op 17 december krijgt Kim Jong-Il een hartaanval en komt hij te overlijden. Daarmee overlijdt een van de meest markante dictators van de laatste twintig jaar.

De onsterfelijke overleden


De man die in zijn leven vele tegenslagen moest overwinnen, en dat ook altijd deed, heeft zijn Waterloo toch gevonden. De man die Apple oprichtte, en later uit de greep van Magere Hein wist te redden, is na een slopend ziektebed gisteren op 56-jarige leeftijd overleden. Steve Jobs, de man die ons bestaande technieken en hardware in een nieuw sausje opdiende en zodoende generaties achter zich kreeg, leeft voor altijd door in zijn producten.

Bij het hoofdkantoor is de verslagenheid groot. De medewerkers van Apple zijn opgedragen geen enkele uitspraak te doen over het overlijden van Steve Jobs. Maar allen stoppen zij op hun weg naar binnen bij het snel opgerichte gedenkteken voor Jobs. Ze knielen, allen met een iPhone of iPad in hun  handen en buigen diep het hoofd. Sommigen wordt het teveel en moeten ondersteund door collega’s of beveiliging naar binnen worden gebracht. Het verhaal van een innovator, en een inspirator.

Van garage naar de wereld
Ongeveer 35 jaar geleden startte Jobs met twee anderen Apple op, in de garage van zijn huis. In 1985 werd hij het bedrijf uitgewerkt, toen bleek dat het minder goed ging. Maar Jobs, die het moeilijk vond zijn geesteskindje te verlaten, wraakte zich met de succesvolle projecten van technologiebedrijf NeXT en de nu wereldberoemde animatiestudio Pixar.

In 1996 keerde hij terug bij Apple als adviseur, omdat het wederom niet goed ging met het bedrijf. Sinds de terugkeer van Jobs werd een almaar stijgende lijn ingezet, die begon in 1998 met de iMac. De echte groeispurt van Apple werd gerealiseerd door de introductie van de iPod in 2001. MP3-spelers waren niets nieuws, maar Jobs combineerde dit idee met iTunes, een algeheel toegankelijk muziekplatform waarop iedereen voor een goedkope prijs muziek kon downloaden.

Ook de introductie van de iPhone in 2007 was een enorm succes. In december 2010 waren er al meer dan 92.000.000 stuks afgenomen, om maar aan te geven dat het succes niet kortst0ndig was. Anderhalf jaar terug kwam Steve met wat we zijn laatste kunststukje mogen noemen: de introductie van iPad.

Kortom, het lukte Jobs om van een bedrijf dat op sterven na dood was een van de grootste en meest kapitaalkrachtige bedrijven in de wereld te maken.

Reacties op overlijden
Het feit dat de Amerikaanse president Barack Obama reageerde op zijn overlijden, geeft aan dat we hier niet met een overgepubliceerde hypemanager te maken hebben. Obama: “De grootste eer voor het succes van Jobs is dat het grootste gedeelte van de wereld dit nieuws heeft vernomen via een apparaat dat hij heeft uitgevonden.” Mark Zuckerberg verklaarde dat Jobs zijn mentor en goede vriend was. Eric Schmidt, CEO van Google (teken van oprechtheid is de vermelding die Google vandaag heeft geplaats op hun homepage; de kleine tekst onder de zoekbalk), zegt dat hij Steve Jobs de meest succesvolle CEO van de laatste 25 jaar in Amerika vindt, en de beste leider in de historie van het land.

Obama zei ook nog dat Jobs tot de grootste Amerikaanse innovators gerekend kan worden: “Dapper genoeg om anders te denken, brutaal genoeg om te geloven dat de wereld kan veranderen en getalenteerd genoeg om het voor elkaar te krijgen.” En vergeet zijn ijver niet, want Jobs deed pas een maand geleden afstand van zijn positie bij Apple, omdat hij het fysiek niet meer aankon. Hij heeft dus tot een maand voor zijn dood door gewerkt.

Jobs laatste woorden
In 2005 gaf Jobs een prachtige speech voor de afgestudeerde studenten van de Stanford University. Talloze keren al bekeken op internet, maar een passage springt daar nu extra uit. Jobs woorden over zijn eigen sterfelijkheid:
“No one wants to die. Even people who want to go to heaven don’t want to die to get there. And yet death is the destination we all share. No one has ever escaped it. And that is as it should be, because Death is very likely the single best invention of Life. It is Life’s change agent. It clears out the old to make way for the new. Right now the new is you, but someday not too long from now, you will gradually become the old and be cleared away. Sorry to be so dramatic, but it is quite true.”

Voor wie interesse heeft, op condoleanceregister.nl is een register aangemaakt voor Steve Jobs waarop u uw reactie kunt plaatsen.