Thor: The Dark World doet het boven verwachting goed


Het zijn niet de bezoekersaantallen en verkoopcijfers zoals we die zagen bij Iron Man 3, maar er mag zo vlak na het openingsweekend toch gesteld worden dat Thor: The Dark World nu al een daverend succes is.

De film opende eindelijk dit weekend in de Verenigde Staten van Amerika (VS), en voegde in twee dagen bijna $90 miljoen dollar ($86.1 m) toe aan de totale opbrengst van de film tot dusver. Vorige week opende de film al in diverse andere landen.

De Amerikaanse opening van de film was daarmee ruim 30% hoger dan de opbrengst van de eerste Thor na het eerste weekend. Zoals gezegd: het is nog een eind verwijderd van de opbrengst van Iron Man 3 ($174.1m in het openingsweekend), maar Thor is dan ook een andere franchise met een andere inslag. De $86.1m is een geweldig resultaat voor Marvel, en het is tevens een garantie voor Thor 3. Het enige minpunt dat te ontdekken viel, was dat de kaartverkoop voor de 3D-versie ver beneden de kaartverkoop van de eerste Thor lag. De kaartverkoop voor IMAX deed het echter fantastisch.

De film doet het boven verwachting goed, overal waar hij uitgebracht is. De totale opbrengst van Thor: The Dark World is op dit moment $327m. Met name in Rusland en Engeland blijkt de film mateloos populair.

De criticasters waren over het algemeen iets positiever over Iron man 3 dan over Thor: The Dark World. Maar dat doet niets af aan het commerciële succes van de film, dat tevens bewijst dat dit Marvel karakter nog voldoende rek heeft voor een vervolg. Volgend jaar zal echter de grootste test voor Marvel plaatsvinden. Terwijl Captain America: The Winter Soldier een vrijwel zekere garantie is voor goede verkoopcijfers, is het nog maar de vraag wat Guardians Of The Galaxy zal doen.

Thor: The Dark World zal het naar verwachting goed blijven doen, totdat The Hunger Games: Catching Fire aan het einde van de maand zal openen.

Een overzicht van de opbrengsten van Marvel films tot dusver, enkel gemeten in de VS (info: http://www.boxofficemojo.com):

Rank

Title (click to view)

Studio

Gross / Theaters

Opening / Theaters

Date

1

Marvel’s The Avengers BV

$623,357,910

4,349

$207,438,708

4,349

5/4/12

2

Iron Man 3 BV

$409,013,994

4,253

$174,144,585

4,253

5/3/13

3

Spider-Man Sony

$403,706,375

3,876

$114,844,116

3,615

5/3/02

4

Spider-Man 2 Sony

$373,585,825

4,166

$88,156,227

4,152

6/30/04

5

Spider-Man 3 Sony

$336,530,303

4,324

$151,116,516

4,252

5/4/07

6

Iron Man Par.

$318,412,101

4,154

$98,618,668

4,105

5/2/08

7

Iron Man 2 Par.

$312,433,331

4,390

$128,122,480

4,380

5/7/10

8

The Amazing Spider-Man Sony

$262,030,663

4,318

$62,004,688

4,318

7/3/12

9

X-Men: The Last Stand Fox

$234,362,462

3,714

$102,750,665

3,690

5/26/06

10

X2: X-Men United Fox

$214,949,694

3,749

$85,558,731

3,741

5/2/03

11

Thor Par.

$181,030,624

3,963

$65,723,338

3,955

5/6/11

12

X-Men Origins: Wolverine Fox

$179,883,157

4,102

$85,058,003

4,099

5/1/09

13

Captain America: The First Avenger Par.

$176,654,505

3,715

$65,058,524

3,715

7/22/11

14

X-Men Fox

$157,299,717

3,112

$54,471,475

3,025

7/14/00

15

Fantastic Four Fox

$154,696,080

3,619

$56,061,504

3,602

7/8/05

16

X-Men: First Class Fox

$146,408,305

3,692

$55,101,604

3,641

6/3/11

17

The Incredible Hulk Uni.

$134,806,913

3,508

$55,414,050

3,505

6/13/08

18

The Wolverine Fox

$132,379,506

3,924

$53,113,752

3,924

7/26/13

19

Hulk Uni.

$132,177,234

3,674

$62,128,420

3,660

6/20/03

20

Fantastic Four: Rise of the Silver Surfer Fox

$131,921,738

3,963

$58,051,684

3,959

6/15/07

21

Ghost Rider Sony

$115,802,596

3,620

$45,388,836

3,619

2/16/07

22

Daredevil Fox

$102,543,518

3,474

$40,310,419

3,471

2/14/03

23

Thor: The Dark World BV

$86,109,000

3,841

$86,109,000

3,841

11/8/13

24

Blade II NL

$82,348,319

2,707

$32,528,016

2,707

3/22/02

25

Blade NL

$70,087,718

2,389

$17,073,856

2,322

8/21/98

26

Blade: Trinity NL

$52,411,906

2,912

$16,061,271

2,912

12/8/04

27

Ghost Rider: Spirit of Vengeance Sony

$51,774,002

3,174

$22,115,334

3,174

2/17/12

28

The Punisher Lions

$33,810,189

2,649

$13,834,527

2,649

4/16/04

29

Elektra Fox

$24,409,722

3,204

$12,804,793

3,204

1/14/05

30

Howard the Duck Uni.

$16,295,774

1,563

$5,070,136

1,554

8/1/86

31

Punisher: War Zone LGF

$8,050,977

2,508

$4,271,451

2,508

12/5/08

Superhelden en hun psychologische ontwikkeling


of, Waarom de oude superheldenfilms nog altijd hun charme niet zijn kwijtgeraakt.

De geschiedenis van diverse superhelden hangt nauw samen met krachtige, opzienbarende gebeurtenissen in de wereld. Het zijn de grote, wereldveranderende momenten of periodes die maken dat mensen behoefte hebben aan vastigheid, aan het opnieuw bevestigen van wat de normen en waarden nu werkelijk zijn.

Gebeurtenissen die zo omvangrijk zijn dat we ze niet of nauwelijks kunnen duiden, laat staan begrijpen, creëren mogelijkheden voor verschillende kunstvormen om op eigenzinnige en enigszins objectieve wijze die gebeurtenissen betekenis te geven.

Captain America als verdelger van nazi's

Zo hing het ontstaan van Captain America samen met de opkomst van de nazi’s, en de Tweede Wereldoorlog in zijn algemeenheid. Batman ontstond tien jaar na de beurskrach, in een periode dat de economie zeer zwak was. En het eerste nummer verscheen op het moment dat de nazi’s op het punt stonden om de macht in Europa te grijpen.

Superman ontstond in 1932, slechts drie jaar nadat op de Zwarte Donderdag de Amerikaanse (en ook de wereld-) economie instortte. De ellende in de jaren daarna was zo groot, dat de mensen dachten dat alleen nog een held van een andere wereld, van een andere planeet, ons nog zou kunnen redden. Zo ontstond Superman.

Superman is eigenlijk alleen de enige, echte superheld. Batman is niet als Batman geboren, net zomin dat Spider-man als Spider-man is geboren. Superman is geboren als, u raadt het al, Superman. Daar komt bij dat superhelden doorgaans een vermomming hebben, zodat niemand weet wie ze zijn. De vermomming van Batman is niet Bruce Wayne, maar Batman. De vermomming van Superman? De journalist Clark Kent.

En zo wordt duidelijk dat superhelden, al dan niet onbewust, een antwoord zijn op (schokkende) gebeurtenissen in de maatschappij.

Spider-man, de eerste tienerheld

Spider-man verscheen in 1962, en tot die tijd was het gemeengoed in de comics dat tieners slechts een rol als sidekick toebedeelt kregen. Spider-man doorbrak dit dogma. Het grote plaatje dat als het ware de nog onzichtbare vraag naar deze strip creëerde, was dat de volgende generatie zich zou aandienen. De wederopbouw na de oorlog was voorbij, zowel in Amerika als in West-Europa ging het weer een stuk beter, en men zou aan de vooravond staan van het hippie-tijdperk. “Iedereen is gelijk, alles is liefde.” Uiteraard borduurt Spider-man voornamelijk voort op de eerste slogan.

Zo zijn er nog talloze voorbeelden van superhelden die zijn ontstaan nadat er een welhaast onzichtbare vraag voor opheldering en duiding vanuit een specifiek deel van de maatschappij kwam. Superhelden beantwoordden die vraag, het zij voor een selecte groep.

Toen Hollywood ontdekte dat er een markt nog grotendeels onaangeroerd lag, namelijk de superheldenfilms, werd er gretig op ingesprongen. Helaas had dat vaak niet het gewenste effect. Superman 1 was nog te pruimen, maar de andere delen hadden eigenlijk niets een gefilmd mogen worden. Ook voor de Batman reeks geld hetzelfde. De eerste twee delen hadden nog dat naargeestige van Tim Burton over zich, iets dat uiteraard prima past bij de grimmige geschiedenis van Batman. Maar daarna zakte de reeks volledig in, zo leek het.

In Batman Begins kreeg de psyche van Batman een pontificale plaats in de film

Tot jaren later Christopher Nolan de franchise nieuw leven inblies. Opeens was er een superheld wiens psychologische ontwikkeling we konden volgen, zonder dat het verhaal daarbij verzandde in actieloos geneuzel over hoezeer Batman had geleden onder die fatale avond dat hij met zijn ouders naar het theater ging (Batman Begins, 2005).

Nolan diste een film op die spetterde, die fascineerde. Vooral omdat hij de superheld naar onze huiskamer bracht, als superheld. Door het uitkleden van de psyche van Batman, werd Batman juist versterkt als de superheld die hij is. Daarmee leverde Nolan de beste Batman-film tot nog toe op.

In het vervolg, The Dark Knight, kreeg ook de psyche van de aartsrivaal van Batman alle ruimte voor ontdekking en ontplooiing. Want waarom speelde Heath Ledger The Joker zo ongelooflijk goed? Omdat wij, dankzij Ledger, The Joker leren kennen als iemands wiens psyche nauwelijks te verklaren valt. Willen we begrijpen wat hij denkt, dan zullen we The Joker moeten worden. En dat is een stap die velen niet kunnen, en niet durven te maken. Het is de totale orde van Batman versus de complete chaos van The Joker.

Oftewel: wat gebeurt er als een niet te stoppen object een onbeweeglijk object raakt?

We vergaten na het zogeheten inzakken van bijvoorbeeld de Batman- of Supermanreeks, is dat de charme van die films nu juist is dat het inspeelt op een directe behoefte aan iemand die ons uit de sores helpt. Op wat voor manier dan ook. Zo werden de comics getekend, en dus ook de films gemaakt. Een twintig minuten psychologisch verklaren waarom de superheld een superheld is geworden, en dan actie!

Daar hadden we simpelweg behoefte aan.

Nu, met de nieuwe Spider-man die dit jaar gaat uitkomen, kunnen we stellen dat filmmakers eindelijk hebben begrepen wat superhelden zo aantrekkelijk maakt voor mensen die geen Wereldoorlog of beurskrach hebben meegemaakt. In tijden dat er een oorlog heerst, hebben we iemand nodig om tegen op te kijken. Nu alle superhelden bestaan (ondanks dat er nog vele nieuwe, interessante superhelden bij komen) en we het ergste aan oorlogen in de Westerse wereld achter de rug hebben, verwachten we, willen we, dat de superhelden dichterbij ons komen te staan.

Eerlijk is eerlijk, op deze wijze komen superhelden ook het best tot hun recht. Het is diezelfde belangstelling die maakt dat we massaal alles willen weten van Britney Spears, van The Jonas Brothers of van Justin Bieber. Deze idolen, op een voetstuk geplaatst dat zo hoog reikt dat we ze nog nauwelijks kunnen zien, moeten toch op een of andere manier dicht bij ons blijven.

Zo doen we dat ook met superhelden. We willen Batman zien twijfelen aan zichzelf, aan het nut van zijn gemaskerde escapades en zijn bestaansrecht in de samenleving. Dat doen wij stervelingen namelijk ook dagelijks.

En daarmee lijken de filmstudio’s eindelijk een vinger op de pols van de samenleving te hebben. Onze superhelden behoeven duiding, behoeven herkenningspunten. Ze hebben dringend een menselijke, dorst ik te zeggen zwakke, kant nodig om ons te kunnen blijven identificeren met ze. De nieuwe Spider-man, bijvoorbeeld, zal uitgebreid laten zien hoe de tiener Peter Parker Spider-man werd, en welke gevoelens en verlangens er bij hem spelen. De man achter de Spider, zeg maar.

Met de komst, in 2012, van de nieuwe, en laatste in de trilogie van Nolan, Batman en natuurlijk de nieuwe Spiderman, wordt eens te meer plaats gemaakt voor getormenteerde en gefragmenteerde superhelden. Mensen die de samenleving willen helpen, ondanks dat ze van vlees en bloed zijn.

Daarom juist was het dat Superman me nooit kon bekoren. Hij was zo perfect, zo sterk, zo snel en zo een werkelijke superheld, dat zijn bedenkers een steensoort uit de ruimte moesten verzinnen waarvoor hij kwetsbaar was.

Zet je bij Spider-man of Batman een pistool op hun slaap en haal je de trekker over, dan zijn vallen ze dood neer.

Net als u en ik.