VvdD | Verf & zwaartekracht


Kunst is er in vele vormen en maten, wat nog eens duidelijk gedemonstreerd wordt door verfkunst zoals in de  Video van de Dag vandaag. Het komt er op neer dat je verf op een oppervlakte giet of druipt en het zijn eigen vorm laat aannemen zonder dat daar een borstel of kwast aan te pas komt. Wie de juiste oppervlakte gebruikt, kan met deze werkwijze ware kunstwerken creëren.

Holton Rower is een in New York woonachtige verfgieter (bij gebrek aan een betere naam voor kunstenaars die deze kunststijl beoefenen). Pour, zoals de caleidoscopische serie heet, werd onlangs vastgelegd door regisseur David Kaufman. In deze video legt Kaufman vast hoe het werk van Rower tot stand komt en wat het spectaculair mooie eindresultaat is. Niet alleen het uiteindelijk werk van Rower spreekt tot de verbeelding, dat geldt evenzeer voor de video van Kaufman die het ontstaansproces van begin tot eind vastlegt.

#FascinerendeFoto | Gevangen in gelaagd glas


De in Brooklyn, New York woonachtige Dustin Yellin werd door het New York City Ballet gevraagd om een nieuwe serie van zijn figuratieve collages te maken. Yellin zelf omschrijft het als Psychogeografie, omdat “ze voelen als een map van de psyche”.

Ieder sculptuur bestaat uit een individueel met bizarre objecten – veelal op straat gevonden – verfraaid kunstwerk welke in lagen glas is gevangen. “Het is alsof je een tekening op glas maakt”, zegt Yellin hierover, “en je maakt op een ander glas weer een tekening en je plakt deze glazen platen op elkaar. Een soort ramen sandwich. Ik maak ramensandwiches.”

De resultaten doen denken aan dansers die gevangen zijn in diverse poses in lagen van glas. Hun driedimensionale lichamen verkeren in een soort schijndood. Deze glazen sandwiches wegen zo’n vijftienhonderd kilo per stuk en staan momenteel opgesteld in het David H. Koch Theater in de Lincoln Center. Voor wie niet in de gelegenheid is om naar de tentoonstelling te gaan kijken, kan Yellin volgen op Instagram om zo op de hoogte te blijven van zijn werk.

Copyright Andrew Romer

Copyright Andrew Romer

Copyright: David Deng

Copyright: David Deng

Copyright Andrew Romer

Copyright Andrew Romer

Copyright Andrew Romer

Copyright Andrew Romer

Copyright: David Deng

Copyright: David Deng

Copyright: David Deng

Copyright: David Deng

Copyright: David Deng

Copyright: David Deng

Copyright: David Deng

Copyright: David Deng

GG9

VvdD | Liquide zandkasteel


Manual Meier maakte onlangs deze video in Merzouga in Marokko. Hierin zien we hem spelen met zand. Hoezo is dat nu zo bijzonder? Kijk maar eens naar de eigenschappen van het zand, het lijkt haast vloeibaar te zijn. Dit heeft te maken met zowel de textuur als de grootte van het zand. Zandkorrels in de Sahara zijn niet alleen glad, ze zijn ook klein.

De Sahara is ’s werelds grootste subtropische woestijn en de op twee na grootste woestijn van de wereld (de zuidpool en noordpool zijn de twee grootste). De Sahara ligt in elf Afrikaanse landen. De woestijn staat bekend om de krachtige winden die monsterlijke zandstormen voortbrengen. Dit leidt weer tot hoge duinen, soms wel tot 500 meter hoog.

VvdD | Eeuwenoude dromen worden werkelijkheid (robotica)


Al eeuwenlang dromen mensen van robots. Zo staat de eerste registratie op naam van Leonardo da Vinci, die de mechanische ridder schetste. Het woord ‘robot’ werd voor het eerst gebruikt door de Tsjechische toneelschrijver Karel Čapek in het stuk R.U.R. (Rossum’s Universal Robots) uit 1920. Het woord is afgeleid van het Tsjechische woord voor arbeid. Later zou schrijver Isaac Asimov dit verder uitwerken met de term ‘robotica’, oftewel de studie van robots, en de drie wetten van robotica.

In deze video zie je tien wonderbaarlijke hedendaagse robots, waarvan sommige zelfs al beschikbaar zijn voor mensen zoals u en ik. Eeuwenoude dromen lijken eindelijk werkelijkheid te worden.

VvdD | Prijswinnende 45 seconden


De eerste X-Games werd in 1995 georganiseerd: Een wedstrijd waar deelnemers van extreme sporten hun kunsten konden vertonen. Vanaf dat eerste toernooi was het een populair fenomeen en vergaarde het al snel bakken met sponsorgeld en een almaar groter wordende schare fans.

In 1997 werden de Winter X-Games toegevoegd en in 1998 werd het  toernooi uitgebreid naar andere landen. Het is sindsdien een nimmer aflatende bron van topsporters en uitzonderlijke prestaties. Tony Hawk deed zijn eerste 900 op de X-Games en Shaun White verwierf zijn eerste roem met dit toernooi.

Hieronder ziet u aanstormend, 20-jarig talent Kyle Baldock. Nu nog niet bekend, maar hij zit op zo’n jonge leeftijd al tegen de absolute wereldtop aan. Geniet van zijn spectaculaire, prijswinnende 45 seconden.

VvdD | Zach LaVine’s Space Jam dunk


Rookie Zach LaVine (19) werd al na één jaar college basketbal gescout door de Minnesota Timberwolves. Zach kende een stroeve start, waarbij hij slechts twaalf minuten speelde in zijn eerste vijf wedstrijden. Twaalf minuten waarin hij nauwelijks kon overtuigen.

Toen raakte vaste Timberwolves waarde Rick Rubio zwaar geblesseerd en kreeg LaVine, samen met veteraan Mo Williams, de kans om als point guard te spelen.

Zach greep deze kans met beide handen aan.

Hij vestigde het ene record na het andere. Hij scoorde 25 punten met vijf assists, waarmee hij de tweede tiener is in de geschiedenis van de NBA die zulke cijfers kan overleggen. Hij werd de vierde tiener ooit die 20 punten en 10 assists scoorde. Op dit moment is hij de regerende dunk kampioen, de jongste sinds Kobe (Bryant) deze titel won in 1997.

Gisteren was de film Space Jam te zien op de Nederlandse televisie. En de LaVine doet op geen enkele wijze onder voor de slechteriken in die film met deze monsterachtig goede dunk. Hij krijgt zelfs een staande ovatie van James Harden, en dat zegt meer dan genoeg.

PSYCHE | Het onverwachte effect van stress op pijn


Bron: spinefitness.com

Bron: spinefitness.com

Wetenschappers hebben ontdekt dat mensen die lijden onder psychosociale stress – zoals tijdens een examen – meer moeite hebben met het verhinderen van pijn en dat zij de pijn intenser ervaren. Dit resultaat staat haaks op het algemeen gegeven dat mensen die lijden aan stress juist meer resistent zouden zijn tegen pijn.

Tijdens de studie waaruit dit verassende gegeven naar voren kwam, kregen de deelnemers een gemanipuleerde wiskundetoets voorgeschoteld. Daarbij werd een stress veroorzakend element toegevoegd doordat iemand de deelnemers zo nu en dan vertelde dat ze een fout hadden gemaakt (ook al was dat niet het geval).

Voor en na de studie moesten de deelnemers verschillende pijntesten ondergaan.

De resultaten, welke gepublcieerd werden in Pain, stonden lijnrecht tegenover de verwachtingen die de onderzoekers op voorhand hadden (Geva et al., 2014).

Professor Ruth Defrin die de studie leidde, zegt hierover het volgende:

”We waren er zeker van dat we een toename zouden zien van de mogelijkheid om pijn te regelen en te doseren. Je hoort regelmatig dat mensen die tijdens sport of vechtsporten geblesseerd raken doorgaans een hogere pijnweerstand hebben. Wat wij zagen was exact het tegenovergestelde.

Hoewel er geen zichtbaar effect van acute strep de pijndrempel van de deelnemers was, nam de mogelijkheid om pijn ter reguleren op dramatische wijze af.”

Met andere woorden: mensen onder stress konden in principe dezelfde hoeveelheid pijn aan, maar zij waren niet in staat om de pijnsensatie uit te schakelen of te negeren. Sommige deelnemers werden plots nog vatbaarder voor stress, aldus professor Defrin:

”We zagen dat psychosociale stress niet alleen de pijn regulatie verminderde, de veranderingen hierin werden telkens groter bij deelnemers die vatbaarder waren voor stressprikkels. (ook wel ‘high responders’ genoemd).

Hoe hoger de ervaren stress, hoe dysfunctioneler de pijn regulatie mogelijkheden werden.

Oftewel: het type stress en hoe de persoon deze stress sterkte ervaart staan in directe interactie met het pijnsysteem. We weten al uit voorgaande studies dat chronische stress veel gevaarlijker is (lees: meer beschadiging toebrengt aan een mens) dan acute stress. Chronische stress kan bijvoorbeeld chronische pijn en systematisch terugkerende ziektes veroorzaken.”

Professor Drefin vervolgt:

”Het moderne leven stelt individuen bloot aan vele, veelal terugkerende stressvole situaties. Hoewel niet direct is vast te stellen welke stress we voelen in bepaalde situaties, kan het alleen maar raadzaam worden genoemd om zoveel mogelijk stress in een mensenleven tegen te gaan.”