WETENSCHAP | Eerste onderzoeken naar anti-veroudering veelbelovend


David Sinclair van de Harvard University werkt hard aan de moleculaire fontein van de eeuwige jeugd. Omdat er succes werd behaald met soortgelijk onderzoek bij muizen, zijn nu de eerste studies naar anti-veroudering bij mensen voorzichtig begonnen. Hoewel het te vroeg is om definitieve conclusies te verbinden aan deze onderzoeken, wijzen de eerste resultaten in de goede richting.

anti-aging1

Een standaard onderdeel van het ouder worden van mensen is celveroudering. Ons lichaam raakt na verloop van tijd simpelweg op. Spieren verliezen hun vorm en raken ontstoken en kunnen zelfs insuline resistent worden. Wanneer spieren de mogelijkheid verliezen om insuline te gebruiken, kunnen de cellen niet langer glucose opnemen, welke gebruikt worden voor activiteiten van de spieren. Dit is de reden dat bejaarden en ouderen steeds moeilijker kunnen bewegen met het voortschrijden der tijd en dat atleten hun topniveau voor slechts beperkte tijd kunnen vasthouden.

Afgelopen december publiceerde de Sinclair onderzoeksgroep een artikel in Cell waarin zij beschreven hoe zij in staat waren om het functionele verouderen van het spierweefsel aanzienlijk tegen te gaan. De proefmuizen werden behandeld met het stofwisselingsenzym (co-enzym) NAD+. Daarna werd direct duidelijk dat het verouderingsproces in de skeletspieren bijna teniet was gedaan. Er werd meer algemeen spierweefsel door de muizen aangemaakt en de overige effecten waren net zo positief. Één van de onderzoekers omschreef het alsof de muizen aan het trainen en diëten waren gegaan.

anti-aging2

Na verloop van tijd nam het NAD+ niveau weer af, wat ertoe leidde dat de spieren weer zwakker werden. Terwijl de muizen ouder en minder actief werden, waren de NAD+ niveaus inmiddels gehalveerd. Toen de onderzoekers de NAD+ weer hadden aangevuld, beleefden de spieren een heropleven van kracht en intensiteit. Het natuurlijke proces dat deze skeletspieren doet verzwakken is hetzelfde proces dat het hart (de hartspier) aantast.

Als de effecten die optraden bij de proefmuizen ook bij mensen kunnen worden bewerkstelligd, betekent dit in feite dat je een 60-jarige het fysieke vertoon en de fysieke kracht van een 20-jarige kunt geven. Het onderzoek op mensen begint dit jaar ondanks een periode van financiële onzekerheid en richt zich voornamelijk op de bijwerkingen die kunnen ontstaan bij bijvoorbeeld andere medicijnen die proefpersonen innemen. De eerste studie zal klein beginnen, maar snel groeien.

De resultaten uit die onderzoeken naar mensen zullen de komende jaren niet gepubliceerd worden. Ondanks dat is Sinclair optimistisch. Hij verklaarde tegen ABC dat zijn behandeling de potentie heeft om mensen lange, gezonde levens te bieden. Hij hoopt dat de behandeling op den duur de importantie meekrijgt gelijk die van antibiotica.

“Sommige mensen zullen stellen dat we God spelen, maar dat had men 100 jaar geleden ook gezegd van de uitvinder van antibiotica,” zo verklaart hij tegen Sue Lannin van ABC. “Sommige mensen zullen dat gevoel altijd behouden, bij iedere grote stap voorwaarts die wordt gemaakt in technologie of in de wereld van medicijnen. Het is een kwestie van aanpassen en accepteren dat mensen tot hun 90e levensjaar kerngezond kunnen leven. Dan kijken we terug op deze episode zoals we ooit ook terugkeken op mensen die stierven van een infectie door een splinter – nog voordat antibiotica bestond.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s