Publieke omroep Spanje vraagt Eurovisie-kandidate ‘alsjeblieft niét te winnen’


De Spaanse kandidate voor het Eurovisie Songfestival, Pastora Soler, heeft gisteren bekend dat de publieke omroep van haar land haar op het hart heeft gedrukt om ‘alstublieft niet te winnen in de finale’. Die vindt morgen plaats in het organiserende land Azerbeidzjan.

De reden voor de oproep heeft alles te maken met de slechte economische toestand waar Spanje momenteel in verkeert. Het land van de winnende kandidaat draait namelijk op voor alle organisatie-kosten die het festival met zich meebrengt. Dat schrijft Le Monde vandaag.

‘Ze zeiden: alstublieft! Win niet!’, verkondigde Soler op een smalende toon tegen radiozender ABC Punto Radio. De zangeres ging op serieuzere toon verder om te vertellen dat het festival de directie van TVE, de publieke omroep van Spanje, slapeloze nachten bezorgd. ‘Ik denk niet dat dit jaar het geschikte moment is om te winnen, noch voor Spanje noch voor TVE’, voegde de kandidate er nog aan toe. ‘Het festival kost natuurlijk enorm veel geld’.

Olie-inkomsten
Volgens Soler weet iedereen dat Azerbeidzjan, het gastland van het Eurovisie Songfestival van dit jaar, de kosten kan ophoesten wegens de grote olie-inkomsten die het land geniet. ‘Maar wij, wij hebben dat soort geld gewoonweg niet. Wij moeten eerst uit onze huidige malaise komen’, voegde de Spaanse nog aan het gesprek toe. Soler gaf wel toe te hopen bij de vijf finalisten te eindigen.

De 33-jarige zangeres neemt deel aan het zangfestival met het nummer Quedate conmigo (Blijf bij mij). Spanje maakt deel uit van de lijst landen die een officiële notering hebben voor de finale van de wedstrijd. Die lijst bevat alle landen die een aanzienlijke (financiële) bijdrage hebben geleverd om het Eurovisie Songfestival te kunnen realiseren.

Een regel die overigens zeer omstreden is, voornamelijk bij de kleinere landen die eveneens deelnemen, maar vaak niet in staat zijn veel geld neer te tellen voor hun kandidaten.

Bron: de Volkskrant

Pedofielen kunnen foto’s van kindermisbruik nog beter verspreiden


Pedofielen ontdekken steeds weer nieuwe manieren om foto’s van kindermisbruik te distribueren en te verbergen voor overheden, volgens een rapport van de Internet Watch Foundation (IWF). Het rapport stelt dat websites nu kunnen begrijpen hoe een bezoeker op de website is gekomen, en zodoende weet de website welke foto het moet aanbieden (legale of illegale pornografische foto’s).

Nieuwe websites hebben tegenwoordig de eigenschap om andere websites te onderscheiden en te categoriseren van waarvandaan hun bezoekers zijn doorverwezen. Met andere woorden, u kunt gewoon de URL intypen van een website waarvan u weet dat zij legale pornografische foto’s aanbieden. Echter, als u diezelfde website bezoekt middels een speciale poort of ‘gateway’, kan de website die u bezoekt zien waar u vandaan komt. En dus ook of de website u moet doorverwijzen naar normale pornografische foto’s, of foto’s met daarop illegale beelden van kindermisbruik.

Het IWF wijst erop dat het mogelijk is dat u per toeval op een pagina terecht komt waarop kinderporno te zien is. Maar als u de autoriteiten verwittigd over deze pagina, kan het zijn dat als een analist (in dienst van de overheid) de pagina bezoekt, dat deze slechts normale pornografische foto’s ziet.

Het IWF legt uit in het rapport dat zij deze wijze van opereren al meer dan 600 zijn tegengekomen in 2011. In samenwerking met partners van over de hele wereld probeert het IWF er alles aan te doen om deze praktijken tegen te gaan.

Het IWF is de Engelse internet hotline voor burgers om te melden als zij onbedoeld illegale praktijken tegenkomen op het internet, zoals: kinderporno, seksueel misbruik, illegaal volwassen beeldmateriaal en (het aanzetten tot) racisme.

“Het is hartstikke belangrijk om te investeren in het gevecht tegen de sluwheid van pedofielen en andere internetcriminelen,” aldus een woordvoerder van het IWF. “We onderscheppen dagelijks nieuwe methodes van distributie van kinderporno. Het is er alles aan gelegen om alle betrokken autoriteiten telkens in te lichten over nieuwe manieren van verspreiding, zodat zij de criminelen kunnen aanpakken en vervolgen.”

Klik hier voor meer informatie en voor het volledige rapport van IWF.

Olympische Spelen in Londen: 13.000 mensen zullen omkomen?


Pagina 34 van onderstaand rapport. Het schetsen van toekomstige scenario’s? Wellicht, maar waarom staat alles dan in de verleden tijd beschreven, alsof alles al heeft plaatsgevonden?

Probeert u dan antwoord te geven op de vraag wie er deel uitmaken van de Rockefeller Foundation en welke ‘werken’ zij precies steunen? Ik zal u één naam prijsgeven, die van de president Judith Rodin. Ik hoop dat er iemand is die me nog minstens vijf namen van medewerkers kan geven. In de tussentijd: pagina 34.

Bacteriën als herschrijfbaar (werk)geheugen


bacterie
In de snelle wereld van computers is het voor wetenschappers en deskundigen moeilijk om de almaar voortschrijdende Wet van Moore bij te houden. Deze wet stelt dat iedere jaar het aantal transistors in een geintegreerde schakeling iedere jaar verdubbelt. Of eenvoudiger gezegd: iedere twee jaar verdubbelt de dichtheid van transistors op een computerchip. Hoe ver is de wereld van de biologische bouwkunde verwijderd hiervan, waarin men poogt om slechts enkele bits informatie op te slaan op een levend organisme. Maar door recente ontwikkelingen zouden deze twee gescheiden werelden op revolutionaire wijze samengevoegd kunnen worden: bacteriën die in staat zijn informatie op te slaan.

De website Scientific American publiceerde onlangs een artikel waarin beschreven wordt dat bacteriën voor het eerst in de geschiedenis kunnen worden gebruikt om enkele bits data op te slaan. Daarmee is de basis gelegd voor ’s werelds eerst biologische, herschrijfbare geheugen.

Het is wetenschappers gelukt om aangepaste bits informatie in de genomen (het geheel van erfelijke informatie in een cel is een genoom) van de bacteriën te plaatsen. Zij gebruikten hiervoor speciale chemicaliën: proteïnen die bepaalde genen activeren en deactiveren. Echter, als bepaalde genen worden geactiveerd of gedeactiveerd door de proteïnen, blijven die genen in die staat vast staan.

101404321

De groep wetenschappers die zich met dit project bezighoudt, heeft zich de afgelopen jaren dus voornamelijk gericht op het oplossen van precies dat probleem. Zij proberen het opslaan van informatie te combineren met de mogelijkheid van flexibele genen, in plaats van rigide genen die niet meer veranderen na gebruik. Het doel is om die genen zo te maken dat zij een onbepaald aantal keren kunnen worden geactiveerd en gedeactiveerd.

Op Scientific American legden enkele van de wetenschappers het principe uit: “Tot dusver is het mensen niet gelukt om de controle over de genen te krijgen. Met andere woorden, we kunnen de schakelaar slechts één keer omzetten, ongeacht welke stand, en daarna doen ze het niet meer. Of ze zetten zichzelf willekeurig om. De échte technologische vooruitgang zit hem dus in het onbeperkt omzetten van die schakelaars. Dat is het herschrijfbare van het geheugen. Vergelijk het maar met een cd: slechts één keer muziek op een cd kunnen zetten stelt niets voor vergeleken met een almaar herschrijfbare cd.”

De technische details van het onderzoek zijn te ingewikkeld voor leken om ze direct te begrijpen. Maar om het systeem te kunnen testen, gaven de wetenschappers de bacteriën enkele bijzondere eigenschappen mee. Zo lichtten de bacteriën op in twee kleuren onder ultraviolet licht: rood of geel. De kleur van de bacterie hangt af van de expressie van genen van de bacterie, en kan door de wetenschappers met de juiste enzymen worden aangepast.

De groep wetenschappers hopen op nog een doorbraak: het ontdekken van de differentiatie van de stamcellen zodat er een zogeheten ‘kill switch’ (noodstop) kan worden gecreëerd. Zodoende kunnen potentieel gevaarlijke microbes direct uitgeschakeld worden. Maar dat het de wetenschappers zoveel tijd en moeite kostte om dit systeem te realiseren, geeft aan dat er nog vele stappen ondernomen moeten worden eer er écht een praktische toepassing kan worden gevonden.

“Eigenlijk is het een behoorlijke trieste kritiek op de staat van de technologie waarin wij pogen dit systeem te maken,” legt een van de wetenschappers verder uit. “Als we de expressie van zes genen proberen te programmeren, kost dat ons 750 ontwikkelingspogingen om dat werkend te krijgen. Het is alsof u zes regels in uw tekstverwerker wil typen op de computer, maar u heeft daar 750 virusscans voor nodig om te doen.”

Homohuwelijk doorgedrongen in de stripwereld


comicsgay
Het homohuwelijk krijgt in de Verenigde Staten steeds meer voet aan de grond. Dat is te merken aan de veranderende houding van de politiek tegenover homoseksualiteit, maar is misschien het best te duiden aan het feit dat de verbintenis nu ook doorgedrongen is naar de populaire stripboeken, de comics.

Zo kondigde uitgever Marvel Comics gisteren aan dat karakter Jean-Paul Beaubier, a.k.a. Northstar, uit de X-Men boeken deze zomer in het huwelijksbootje treedt met zijn geliefde. De timing van de aankondiging komt dagen nadat president Obama zich voor het homohuwelijk uitsprak. Zijn mededeling zorgde voor veel controverse in de Verenigde Staten, vooral bij de christelijke aanhangers van Obama.

De grote concurrent van Marvel, DC Comics, kondigde eveneens aan dat een van haar meest bekende stripfiguren uit de kast zal komen. De vraag is wie? Superman, Batman of de in Europa wat minder bekende Wonder Woman? Eerder scheen DC al de schijnwerpers op homoseksualiteit in de stripserie The Authority (wiki) waar op Superman en Batman geïnspireerde karakters (Apollo en Midnighter) samenleefden.

comicsgay2

Toch leiden DC en Marvel niet in het belichten van het in Amerika zeer actuele homohuwelijk. Vorig jaar was de primeur voor Archie Comics, wat volgens stripblog Newsarama zorgde voor meer aandacht voor het stripboek en een stijging in de verkoop. Archie-directeur Jon Goldwater verwelkomt de beslissingen van DC en Marvel om de maatschappelijk relevante kwestie te belichten in hun boeken. Goldwater:

“We zijn blij dat [zij] eindelijk beginnen de diverse wereld om ons heen te omarmen. Als bedrijf leidde Archie Comics de strijd als het gaat om te laten zien dat het homohuwelijk deel uit maakt van het dagelijkse leven om ons heen.”

De timing van de aankondigingen van Marvel en DC is frappant, al zet Newsarama daar vraagtekens bij. Amerikaanse comics bespreken namelijk sinds jaar en dag sociale problemen. Neem bijvoorbeeld de verhaallijn over het aan drugs verslaafde hulpje van held Green Arrow of het feit dat de X-Men grotendeels gaat over raciale haat in Amerika (het bestaan van ‘normale mensen’ en ‘abnormale mensen’ met superkrachten door een genmutatie). Het bespreken van het homohuwelijk lijkt hiermee eerder een natuurlijke toevoeging aan het palet van verhalen dat schrijvers en tekenaars vertellen dan een stunt.

Schrijver Scott Lobdell, die twintig jaar geleden de binnenkort getrouwde Northstar uit de kast schreef, spreekt in een reactie zijn hoop uit dat over twintig jaar een homohuwelijk van karakters niet meer voor ophef zorgen in de pers. Lobdell:

“Twintig jaar geleden toen hij [Northstar] uit de kast kwam, hadden alle kranten het daarover. Twintig jaar later weer, nu hij gaat trouwen. Laten we hopen dat over nog eens twintig jaar homoseksuele karakters geen nieuws meer zijn, maar zo normaal gevonden worden als capes en maskers.”

Bron: NRC Handelsblad

Rémi Gaillard – Foot 2009 (en een directe concurrent)


De voetbalfans zullen deze man waarschijnlijk al herkennen. Hij maakt al enige jaren furore met filmpjes waarin hij toont niet alleen totale beheersing over een voetbal te hebben. Zijn haviksoog en ook de laconieke wijze waarop hij zijn kunsten vertoont maken deze man tot een uiterst interessant persoon. Remi Gaillard is zijn naam. En nee, u hoeft geenszins van voetbal te houden om de fysieke inspanning en de extreem hoge moeilijkheidsgraad van zijn trucs te waarderen.

Nu zijn er allicht vele kapers op de kust, mensen die trachten de trucjes van Remi te herhalen en te perfectioneren. Het eerste filmpje hieronder is van Remi, de tweede is Fouzora (ook uit Frankrijk). Oordeelt u zelf: welke clip heeft de beste trucs, de leukste muziek en de beste cameraman?